Jedyną możliwością wykrycia zakażenia groźnym wirusem HIV jest przeprowadzenie specjalnego testu, który umożliwia poszukiwanie przeciwciał skierowanych przeciwko wirusowi.
Przeciwciała znajdują się w każdym układzie odpornościowym osoby zarażonej. Jeżeli organizm wykryje chorobę, przeciwciała mnożą się. Jednakże na to potrzeba pewnego odstępu czasu. To oznacza, że aby wykonać prawidłowo test na obecność wirusa HIV w organizmie, trzeba odczekać 3 miesiące.
Jeżeli okazuje się, że wynik testu jest dodatni, zawsze wymagane jest potwierdzenie kolejnym, bardziej dokładnym testem o nazwie Western blot. Dodatni wynik drugiego testu oznacza, ze w organizmie badanej osoby krąży groźny wirus HIV.
Wirus HIV to groźna i śmiertelna choroba, jednakże nie każdy zdaje sobie sprawę z tego jaki jest mechanizm jej działania. Otóż HIV to nic innego jak osłabiona działalność układu immunologicznego, czyli odpornościowego. Organizm osoby zarażonej nie ma możliwości bronić się przed różnymi chorobami, w konsekwencji czego zwykłe przeziębienie może okazać się śmiertelne.
Wirusem HIV zarażamy się przez wymianę płynów ustrojowych z nosicielem, takich jak krew, sperma lub wydzielina z pochwy.
Nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które by w całości eliminowało wirusa z organizmu osoby zakażonej HIV. Leczy się tylko i wyłącznie antywirusowo, aby z pozoru niegroźna infekcja nie miała poważnych konsekwencji.
Sepsa
Sepsa inaczej jest nazywana posocznicą. Jest ona specyficzną reakcjaą organizmu na zakażenie. Należy wspomnieć, że sepsa to bardzo poważny problem, nie tylko w szpitalu na oddziale intensywnej opieki medycznej, ale również w warunkach poza szpitalem.
Choroby weneryczne inaczej zwane chorobami przenoszonymi drogą płciową stanowią grupę różnych chorób, których wspólną cechą jest droga zakażenia. Przyczyny i objawy tych chorób są różne, ale pewne cechy są wspólne.
Afta
Afty są to wrzody za stanem zapalnym, które umiejscawiają się na języku, wargach i w całej jamie ustnej. Występują one pojedynczo albo grupowo na błonie śluzowej podniebienia. Często towarzyszy im powiększenie węzłów chłonnych. Pleśniawki mają tendencje do nawrotów.