Pomimo, że tak wiele mówi się dziś o AIDS, wielu z nas nadal nie do końca wie, czym jest i jak się przed nim bronić, zwłaszcza, że funkcjonuje wiele mitów dotyczących tej kwestii. Tymczasem większość z nas może być narażona na zakażenie. Warto zadbać o swoje bezpieczeństwo i nie wahać się rozmawiać na ten temat z bliskimi, a zwłaszcza z partnerem seksualnym.
Czym jest AIDS?
AIDS nazywamy zespół nabytego upośledzenia odporności. Nie jest to właściwie jedna choroba, a raczej stan organizmu, w którym nie jest on w stanie się bronić przed wieloma śmiertelnymi chorobami. AIDS wywoływane jest wirusem HIV (wirus nabytego upośledzenia odporności). Jest końcowym stadium zakażenia tym wirusem, występującym nawet kilkanaście lat po jego wniknięciu do organizmu. Choroba długo nie daje żadnych objawów, osoba taka może być w świetnej kondycji. Dopiero w końcowej fazie pojawiają się objawy, wtedy możemy mówić o AIDS. Wirusem możemy zarazić się tylko i wyłącznie przez bezpośredni kontakt z krwią osoby chorej na AIDS, a także zarażonej HIV, a nie mającej objawów oraz przez stosunek płciowy. Niebezpieczne są zatem transfuzje krwi, używanie tej samej strzykawki (np. narkomani), oraz seks bez zabezpieczenia, seks analny. Mitem jest natomiast, że zarazić się można w inny sposób, np. przez kontakt ze śliną chorego, drogą kropelkową, przez dotyk – nie jest to możliwe.
Objawy AIDS
Sam moment zarażeni wirusem nie daje żadnych objawów. U niektórych w ciągu kilku miesięcy mogą pojawić się grypopodobne objawy HIV np. podwyższona temperatura ciała, dreszcze, osłabienie, utrata masy ciała, suchy kaszel, obfite poty, długotrwała biegunka itp. Nie zawsze jednak wirus daje o sobie znać. Jeżeli nie występują objawy, a jednak jest podejrzenie zarażenia wirusem, wykonuje się badania krwi na obecność przeciwciał. Pojawiają się one dopiero po jakimś czasie od wniknięcia wirusa, trzeba więc zgodnie ze wskazówkami lekarza przygotować się do badania i wykonać je w odpowiednim terminie. Kiedy dojdzie już do zachorowania na AIDS, układ odpornościowy organizmu jest tak upośledzony lub zniszczony, że nie może się bronić. Najczęstsze choroby występujące w przebiegu AIDS to m.in. zapalenie płuc, nowotwory, gruźlica, półpasiec oraz wiele innych. Rezultatem jest śmierć w wyniku tych schorzeń, lub z wycieńczenia organizmu.
Leczenie i profilaktyka
Do tej pory nie wynaleziono skutecznego leku na AIDS, ani szczepionki, która by tej chorobie zapobiegała. Istnieją jedynie leki hamujące lekko jej postępowanie. Dlatego w tym przypadku kluczowa jest profilaktyka, o której na szczęście coraz więcej się mówi. Przede wszystkim unikać powinniśmy ryzykownych zachowań seksualnych. Bezpieczny seks – czyli z prezerwatywą, z zaufanym partnerem, zmniejsza ryzyko zachorowania. Zarażeniu sprzyja seks analny oraz wszelkie praktyki, w których dochodzi do skaleczenia, zranienia partnera. Bardzo zagrożeni są narkomani, często korzystający ze strzykawek, w sposób mało higieniczny, oraz osoby korzystające z nieprawidłowo przeprowadzonej transfuzji krwi.
Sepsa
Sepsa inaczej jest nazywana posocznicą. Jest ona specyficzną reakcjaą organizmu na zakażenie. Należy wspomnieć, że sepsa to bardzo poważny problem, nie tylko w szpitalu na oddziale intensywnej opieki medycznej, ale również w warunkach poza szpitalem.
Choroby weneryczne inaczej zwane chorobami przenoszonymi drogą płciową stanowią grupę różnych chorób, których wspólną cechą jest droga zakażenia. Przyczyny i objawy tych chorób są różne, ale pewne cechy są wspólne.
Afta
Afty są to wrzody za stanem zapalnym, które umiejscawiają się na języku, wargach i w całej jamie ustnej. Występują one pojedynczo albo grupowo na błonie śluzowej podniebienia. Często towarzyszy im powiększenie węzłów chłonnych. Pleśniawki mają tendencje do nawrotów.
Badanie moczu